Cees van Homoet ging op reis met een naamgenoot van Surinaamse afkomst.

Aanvankelijk zou de reis bestaan uit 2 delen:
-naamgenoten in Suriname bezoeken.
-weeshuis / internaat EBEN HAÊZER bezoeken.

Eenmaal in Suriname kwam er nog een vierdaagse reis naar het binnenland bij.

Het binnenland bereik je via de Surinamerivier.

De avond voorafgaande aan de echte reis werd Cees door Margreet weggebracht naar het station van Dordrecht, kaartje gekocht en met de trein naar Amsterdam CS, daar aangekomen met taxi naar een overnachtingadres in Amsterdam. Rond 23:00 uur mijn bed opgezocht. Slapen ging wat minder omdat de autosnelweg op minder dan 100 meter lag, veel mensen zeggen als je daar bent wil je nooit meer weg.

1e dag 2-11: 
Vroeg opgestaan, na het ontbijt worden we weggebracht.
Rond half tien al op Schiphol om in te checken en rond 13:15 uur vertrok de Boeiing 747, van de SLM, vanaf Schiphol. Rond 18.30 uur kwamen we aan op de luchthaven Zanderij in Suriname.
Vliegtuig uitkomend lijkt het of je tegen een muur aanloopt, het was er nog vrij warm, van vliegtuig naar aankomsthal moet je lopen.
Rond 22:00 uur kwamen we aan bij de 2e Rijweg te Paramaribo, deze weg is een doorgaande weg vol met vele kuilen en hobbel.
Mw Judith Bottse, van het stichtingsbestuur, was aanwezig om ons te verwelkomen.

2e dag 3-11:
Een beetje bijkomen van de reis, dhr. Belliot van het stichtingsbestuur kwam op bezoek, hij werd vergezeld door zijn vrouw. Daarna boodschappen gedaan. Met het vallen van de avond kwam Judith Bottse op bezoek, later op de avond kregen we bovenburen. 
De bovenburen laten bouwen in Suriname, huis is nog niet gereed en verblijven nu in de bovenwoning aan de 2e Rijweg te Paramaribo.

Presidentiële paleis aan het Onafhankelijksplein in Paramaribo.

3e dag 4-11:
Paramaribo bezocht, eerst kaarten gekocht, daarna postzegels gekocht op Postkantoor, kaarten geschreven en deze op de bus gedaan, er staat een brievenbus voor Nederland. 
Daarna de stad ingegaan, de palmentuin bezocht, daarna nog bekeken het onafhankelijkheidsplein, het presidentiële paleis, de waterkant en de statige huizen langs deze straat.

Statige huizen in Paramaribo langs de waterkant.

4e dag 5-11:
Op weg naar het weeshuis, eerst met de taxi naar het busstation, dan met een bus op weg naar Saramacca. Er staan steeds minder huizen langs de weg, op een gegeven moment rij je echt in het tropisch regenwoud, langs de kant van de weg wonen indianen in hutten.
Laat in de ochtend bereiken we het weeshuis EBEN HAEZER, toen wij daar aankwamen waren er 18 kinderen, waarvan 1 weeskind.
Met de middag kwam het gezin van Rob Jansen op bezoek, Rob vertelde over een reis naar het binnenland, vroeg me of ik interesse had. Rob is bestuurslid van Stichting Suriname Jaarkalender (SSJ), voor die stichting worden containers van Nederland naar Suriname verstuurd.
De televisie en antenne deden het niet goed meer omdat deze getroffen waren door blikseminslag, de videorecorder was aan vervanging toe. 
De contacten met de kinderen verliepen eerst wat moeizaam, door te informeren naar schoolresultaten en wat ze hier deden kwamen ze een beetje los.
Op een gegeven moment gaan filmen, de kinderen gingen gewoon door met waar ze aan bezig waren, op een gegeven kregen ze door dat ze zichzelf konden zien acteren, toen was het hek van de dam. 
Ze wilden veel over Nederland weten, over schaatsen en over sneeuw. Via het nieuws hadden ze de verhalen gehoord dat er in Rotterdam een jongen was doodgeschoten omdat hij auto's had bekogeld met sneeuwballen.
Ze vroegen of ik de volgende keer schaatsen wilde meenemen.

Deze jongen (5 jaar) vroeg heel veel aan 'broeder Cees', afscheid nemen viel dan ook zwaar voor hem. Ik beloofde hem om over 2 weken terug te komen. Heb mijn belofte gehouden en heb hem nog een keer bezocht. 

5e dag 6-11:
Op zondagmorgen zongen de kinderen opwekkingsliederen en werd er door pastor Lygia Homoet gesproken en was er tijd voor gebed. In de loop van de zondag ben ik bij dhr. Benjamin wezen kijken in zijn stallen, hij fokt varkens en de kinderen van EBEN HAËZER helpen hem een handje.
Op zondagmiddag kwam er een echtpaar 2 kinderen brengen, de man werkte in het binnenland en de vrouw in de stad, ze hoopten dat EBEN HAËZER hun 2 zonen goed kon verzorgen.  
Toen we op zondagmiddag vertrokken waren er 20 kinderen.

Deel van bovenstaande groep kinderen verblijft in EBEN HAËZER.

6e dag 7-11.
Uitrusten van de belevenissen van het afgelopen weekend, we kregen nog  bezoek.

7e dag 8-11.
Met Max Homoet een bezoek gebracht aan genealoog dhr. Bottse, gegevens van de Surinaamse familie Homoet overhandigd en hij kon voor 23-11 wel een positief resultaat overhandigen.
Daarna met Max Homoet de stad ingegaan en bij McDonald (ja, die heb je daar ook en ze hebben airco) iets wezen eten en drinken.
Rob Jansen van SSJ belde, of ik al nagedacht had over het aanbod: 4 dagen het binnenland in. Rob had ik 1 keer eerder ontmoet, ik reageerde positief.

8e dag 9-11.
Vandaag was het kaarten schrijven.
Daarna de kaarten posten, heen met de taxi voor 1,00 euro en terug met de bus voor 0,30 euro.
 
9e dag 10-11.
Vandaag kregen we bezoek, een mevrouw wilde haar zoon onderbrengen in EBEN HAËZER, in de avond kwam er een broeder op bezoek.

10e dag 11-11.
Lygia Homoet had vandaag zakelijke besprekingen elders.

11e dag 12-11.
Vandaag begint het grote onbekende deel aan de reis door Suriname, met Rob Jansen van SSJ naar het binnenland.

Doel van de reis:het binnenland ten zuiden van het stuwmeer.

Over de weg reden we 5 uur met de schipholbus*) naar een bootstation, hier werd overgestapt op een korjaal, een smalle houten boot met aanhangmotor, 13 Nederlanders en 3 Surinamers zaten in deze korjaal om het binnenland te bereiken, via stroomversnellingen kwamen we aan bij het Surinaamse Center Parcs. 
In dit Surinaamse Center Parcs had je een eenvoudige lodge met bed en klamboes, naar de wc een belevenis, de wc 'doortrekken' kon niet, je moest eerst een emmer vullen met regenwater en na de grote of kleine boodschap de emmer legen in de wc-pot. 
Badderen deed je in het stromende water van de Surinamerivier.

Foto boven, de Surinamerivier.

Aan de boorden van de Surinamerivier geen luxe appartementen of huizen, wel een schitterende natuur. Veel vogels en vlinders vergezelden ons tijdens de tochten over het water.
Sommige stroomversnellingen konden niet genomen worden met een volle boot, we gingen dan een stukje te voet en de korjaal nam met de 3 begeleiders en onze bagage de stroomversnelling.
Onze gids was Sampie, Surinaamse man, hij kende in het tropisch regenwoud iedere boom en vrucht. Verder reisde mee een Surinaamse vrouw Mavies, ze woont in Nederland en was voor het eerst in het binnenland, haar hart ligt in Suriname en haar (klein)kinderen wonen in Nederland.

Varen op de Surinamerivier.

12e dag 13-11.
Een voettocht door de binnenlanden van Suriname, dwars door het tropisch regenwoud, wat opvalt zijn de vele vruchten die overal groeien en de stilte. Af en toe kom je wat mensen tegen, het gaat allemaal heel gemoedelijk. Een hele dag lopen maakt me moe, een keertje mijn evenwicht verloren en daar stond ik in het water. Mijn filmcamera opgeborgen.

Een bungalow in het binnenland, 2 eenpersoonsbedden en voor de rest niets, aan de voorzijde een veranda waar je je spullen kwijt kon.

13e dag 14-11.
Vandaag per korjaal nog verder het binnenland in. De bewoners van het binnenland hebben geen elektriciteit, er komt geen water uit de kraan, ze kunnen niet telefoneren.
De vrouwen hebben het daar druk, ze wassen zichzelf in de rivier, ze wassen de vaat in de rivier en kleding wordt ook in de rivier gewassen. Naast het vele wassen moeten ze eten koken op een houtsvuur, kinderen verzorgen. 
Namens de Stichting Suriname Jaarkalender gaat Rob Jansen praten met de raden van bewoners van de diverse dorpen, hij inventariseert wat er nodig is, in de haven probeert hij om containers zo snel mogelijk in te klaren.

Kalenders verkopen, het geld goed besteden, meubels kopen en deze 'even' naar een school ergens in het binnenland brengen.

14e dag 15-11.
Vandaag verlaten we het binnenland, we vertrekken om 09:30 en zijn rond 17:30 uur in Paramaribo. Het eerste deel van de tocht is met de korjaal, bij het overstappunt zijn we wat langer blijven hangen dan de bedoeling was, we namen een biertje en hebben geproost, met de mensen van het binnenland, en hebben beloofd dat we terugkomen. Nog drinken gekocht.
Een reis naar het binnenland gaat over onverharde en stoffige wegen, de bauxiet zorgt voor een oranjekleurige stof.
Even laten kwam dhr. Belliot op bezoek en met hem een autotocht over de bosjesbrug kunnen regelen. 

Stroomversnelling gezien vanuit mijn verblijf in het binnenland. 

15e dag 16-11.
In het binnenland raakte mijn fototoestel defect, vandaag in alle rust nog pogingen ondernomen maar het blijft dienst weigeren.
In de loop van de ochtend gaan we op pad, we gaan spullen kopen voor het weeshuis, eerst geld halen op het postkantoor!
De televisie valt mee, kost slechts 200 euro, de 500 euro die ik heb gehaald is uiteindelijk ook opgegaan aan een video, antenne, voetballen, en een deel van de waterpomp.
De waterpomp is niet voor de kinderen, bij het kindertehuis is 9 ha grond, in Rudy hebben ze een man gevonden die bereid is om dit gebied te gaan verbouwen.
Na de inkopen zijn we over de Bosjesbrug gereden, een hoge brug over de Surinamerivier die is aangelegd door Ballast Nedam uit Nederland.
De Bosjesbrug wordt zo genoemd in de volksmond, hij is aangelegd toen Wijdenbos president was in Suriname.

De Bosjesbrug te Paramaribo.

16e dag 17-11.
In de loop van de ochtend naar de stad gegaan om nog wat souvenirs te kopen, we zijn bij t Vat geweest en hebben daar iets gebruikt.

Palmentuin Paramaribo.

17e dag 18-11.
Mijn witte tas was in het binnenland oranje geworden, deze vandaag schoongeboend.

18e dag 19-11.
Naar EBEN HAËZER, de kinderen een televisie, een videorecorder, een antenne en 2 voetballen aangeboden.

Meisjes van 13.

19e dag 20-11.
Met de pastor Lygia Homoet naar de kerk gegaan, de zanggroep vooraf was de moeite waard. De rest van de dienst was een andere beleving van het woord Gods dan waarmee ik ben opgegroeid.
Later op de middag met Max Homoet de stad in geweest.
We hebben gegeten bij t Vat.

20e dag 21-11.
Dhr. Bottse kan het beloofde resultaat van het genealogisch onderzoek niet overhandigen, als oorzaak werd het onafhankelijkheidsfeest genoemd.
De contacten met naamgenoten is niet geworden wat er werd verwacht.
We kregen nog bezoek van mw Max. Verder deze dag niets gedaan.

21e dag 22-11.
Met Max Homoet de feestende stad Paramaribo bezocht, we hebben ook een bezoek gebracht aan een moskee en synagoge, deze gebouwen staan in Paramaribo pal naast elkaar. Ook de Hervormde Kerk met een bezoek vereert.
Schoolkinderen oefenen een levende vlag. 
We gingen in het toeristendeel van de stad ('t Vat) nog iets gebruiken.
Lopend door een feestelijk verlicht Paramaribo moest ik denken aan de vele dorpen die geen elektriciteit hebben.
Bij terugkeer aan de 2e Rijweg blijkt er veel bezoek te zijn en er wordt nog lang gepraat over van alles en nog wat.

Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo.

22e dag 23-11.
Vandaag terug naar Nederland, 3 weken vakantie gingen wel erg snel voorbij. We worden uitgewuifd door mw. Bottse, dhr. Belliot, dhr. Homoet.

23e dag 23-11.
Om 09:10 uur land de boeing 747 van de SLM op Schiphol, als je uitstapt krijg je veel controle's, speurhonden lopen langs je heen, je handbagage wordt meerdere keren doorgelicht enz. enz.
Om 11:10 uur sta je dan eindelijk in de aankomsthal.

Het familieonderzoek had niet het gewenste resultaat en toch was het een schitterende reis, deze herinneringen neemt niemand mij meer af.

*Schipholbus, als de bus vol is dan ga je in het gangpad zitten op een klapstoeltje. Onderweg moet er een passagier uitstappen en deze verliet de bus via het raam, een ander stapte in de bus via het raam.

In de stad Paramaribo kost een bustochtje naar een buitenwijk ongeveer 1 SRD. 
1 EURO is 3,25 SRD. 

Suriname is onafhankelijk sinds 25 november 1975, dit wordt op 25 november 2005 groots gevierd.
In Paramaribo wonen ongeveer 200.000 mensen.
Verkiezingen in Suriname worden eens per 5 jaar gehouden, ze hebben een districtenstelsel, per district is er een andere verdeling van de kiesdeler, dunbevolkte districten hebben ook een volksvertegenwoordiger in de assembly.

Wilt u ook op reis naar Suriname?

Klikt dan hier!

Als je de warmte van de bevolking en het land hebt meegemaakt voel je je er meteen thuis. Iedere dag schijnt de zon, soms valt er een tropische regenbui.
De ideale tijd om te reizen door Suriname is augustus, september en oktober, tijdens deze droge tijd heb je minder last van muskieten. Indien het binnenland bezocht wordt dan moet je malariatabletten slikken.
Blijf je alleen in Paramaribo dan heb je inentingen nodig, informeer tijdig bij het Havenziekenhuis te Rotterdam.

Suriname was een onvergetelijke belevenis!