Voordat het reisverslag wordt weergegeven eerst het volgende:

9 april 2006 deed Cees van Homoet belijdenis in de Ontmoetingskerk te Alblasserdam. Cees is teruggekeerd in de kerk omdat Marieke tijdens het afscheid van haar oma het lied 'De kracht van uw liefde' liet draaien. Met de kracht van zijn liefde bereikte Cees in stilte nog een aardige hoogte op de Horeb.

Goed is de Heer voor wie Hem zoek en alles van Hem verwacht.

Woensdag 19 april:
 
Rond 11:00 uur vertrokken we uit Nieuw Lekkerland en we kwamen om 12:15 aan op Schiphol.
Om 14:30 uur konden we instappen en tot ieders verrassing hadden Cees van Homoet en Ria Verhoeff dezelfde zitplaats, nadat dit euvel was opgelost konden we om 15:05 uur vertrekken. We arriveerden rond 20:00 uur op de luchthaven van Cyprus, om 22:00 uur vertrokken we van Cyprus en even na 22:00 uur kwamen we aan op de luchthaven van Cairo.
Rond 23:30 uur kwamen we aan in ons hotel te Cairo, om 24:00 was iedereen op zijn kamer.
Ps. Cyprus heeft zomertijd en Egypte gewoon wintertijd..

Donderdag 20 april:
 
De wekker liep al om 06:00 uur af. 
Om kwart voor zeven ontbijt en om half acht gingen we op stap.
Voor de lunch bezochten we de opgravingen van MEMPHIS, vervolgens de pyramides van GIZEH, dit was indrukwekkend om te zien, we hebben daar rondgewandeld aan de voet van de pyramides.

De Nieuw-Lekkerlanders, Oud-Alblassers, Streefkerkers en Alblasserdammers samen op weg door Egypte en Jordanië.

Ria Verhoeff van Homoet.

Na de oude cultuur was het tijd om te gaan lunchen.
Na de lunch hebben we een papirusfabriek bezocht, velen kochten hier een mooi schilderij.
Na de papirusfabriek nog een bezoek gebracht aan het Egyptisch Museum en ook nog een boottocht gemaakt op de Nijl bij ondergaande zon.
Na de boottocht werden we bij het hotel afgezet, om 20:00 uur hebben samen gegeten.

Varend op de Nijl worden Lekkerlanders vrolijk!

Vrijdag 21 april: 

We verlaten de drukke stad Cairo, we bezoeken eerst nog een parfumeriewinkel, iedereen kreeg lekkere (of minder lekkere) geuren op zijn/haar arm of hand. Daarna kon er gekocht worden.
Eigenlijk doe je Cairo te kort als je zegt dat het een drukke stad is, het museum dat we bezochten kan je dagen in dwalen en nog heb je alles niet gezien. De vele winkels en markten hebben we niet bezocht, we hebben ze alleen maar kunnen aanschouwen vanuit de bus, veel winkels zijn 24 uur per dag geopend.
We bezochten ook nog de boulevard waar Sadat werd vermoord, we mochten bij dat monument foto's maken, ook van de militairen die er de wacht hielden.

We gingen daarna naar de Sinai woestijn, deze woestijn is toch iets anders dan alleen maar zand, bergketens met prachtige kleuren wisselde elkaar af.
We passeerden het Suez-kanaal via een tunnel, en reden zuidwaarts richting St Catharinaklooster, voordat we daar arriveerden hebben we nog in de oase van Rafidim met elkaar gezongen.

Zaterdag 22 april:

Wie iets wilt beleven moet daar iets voor over hebben.
Om 1:30 uur opstaan, een kopje thee drinken en vervolgens met de bus naar de Horeb, om 2:15 uur begint onze tocht der tochten en we gaan beginnen aan de klim.
Na ruim 2,5 uur klimmen bereiken een aantal mensen de top van de Horeb, ze zien de zon opkomen. Rond 6:00 wordt begonnen met de afdeling.
Wie er bovenkwamen heeft u vast al vernomen, ondergetekende kon het tempo van de groep niet volgen en liet zich afzakken naar een groep Japanners, dit tempo kon ik ook niet meer volgen. Het werd voor mij toch een mooie tocht, rustend op een steen, dronk ik iets, nam wat droog brood tot me, vroeg aan de Heer of Hij me weer een beetje verder kon brengen. Dit herhaalde ik steeds tot aan het moment dat mijn zaklamp niet meer nodig had, ik realiseerde me dat de top onbereikbaar was, heb genoten van de stilte en hoorde de mensen op de Horeb zingen.
Alhoewel ik daar alleen was voelde ik me niet eenzaam, had het gevoel dat de Heer heel dichtbij was.
Tegen zes uur verliet ik mijn hoogste punt en liep terug naar de plaats waar de bus zou staan. 
Na de Horeb gingen we moe en voldaan terug naar ons hotel, we konden ons opfrissen en ontbijten, vervolgens gingen naar het Catharinaklooster om dit te bezichten.
Onderweg hebben we lunch genuttigd bij de Bedoeienen.
Bedoeienen zijn een nomadenvolk dat leeft in tenten, stoelen en tafels kennen ze niet, we zaten dus gewoon op de grond, de baby lag ook op de grond en veel vliegen zaten op zijn gezicht.
Na de Bedoeienen vervolgde we onze weg en reden naar ons overnachtinghotel aan de golf van Aceba. Daar konden we "duiken".

De reisleider bereid zich voor op de komende dag!

Een oude schoolplaat van de Sinaï (originele schoolplaat is in bezit van webbeheerder).

Zondag 23 april:

Na de kerkdienst in ons hotel gingen we met z'n allen nog naar het strand om te snorkelen of te zonnebaden, sommige mensen moeten voorzichtig doen met het vele zonlicht en die lagen te zonnebaden onder een grote parasol.
Na de lunch stond de overtocht naar Jordanië gepland.

Het zou een supersnelle reis over het water worden.

Voordat we uit de Egyptische stad weg konden varen moesten we heel lang wachten, soms dacht je 'we varen' en als je dan ging staan zag je dat er een andere boot binnenvoer. Het wachten was aangenaam, we hadden ruime stoelen en we werden goed bekeken door gesluierde Arabische vrouwen.
Na ruim een uur wachten gingen we varen en dat ging supersnel.
We lagen aan in Acaba, we konden niet meteen weg want voor de uitgangen stonden al lange rijen. Na lang wachten gaf de reisleiding een teken dat we weg konden, we stonden al snel in een lange rij wachtenden, we gingen maar weer zitten.
Toen we uiteindelijk weg konden kregen we opnieuw een verrassing, alle koffers, dozen, kisten stonden beneden in het ruim, je moest zelf je koffer er uit vissen.
De korte reis duurde meer dan een middag, het zwemmen viel in duigen, wel hebben we na de dagsluiting nog een stadswandeling gemaakt en met een kleine groep nog een uurtje in een internetcafé gezeten.

Naar Jordanië gaan houdt ook in dat we afscheid moesten nemen van de Egyptische reisleiding.

Maandag 24 april:
 

We beginnen de dag met een sightseeing door Acaba, we bezoeken eerst de opgravingen in Acaba, dit zijn opgravingen van het islamitische fort AYLA, het fort werd omringd door muren van 2,5 meter dik met in totaal 24 u-vormige torens, de afmetingen van de ommuring was 170 bij 145 meter. De opgravingen vonden plaats vanaf 1986 tot en met 1993, stonden onder leiding van Donald Whitcomb van de universiteit van Chicago.
Nieuwe opgravingen brachten in 1994 sporen van een Romeinse nederzetting aan het licht. Dat er in de Romeinse Rijk een militaire nederzetting bestond die de karavanen uit Syrië en de Zuid-Arabische wierooklanden naar Egypte moest beveiligen, bewijzen de voorwerpen die bij opgravingen werden gevonden en die momenteel in het Archeologisch Museum liggen tentoongesteld.
Daarna bezoeken we de haven van Acaba, we zien rechts stad Eilath (Israël) liggen, verder kan je een boottocht maken met panoramaboten.
Na de haven zetten we via de Koningsweg koers naar de woestijn Wadi-Rum, deze woestijn ligt op een hoogte van 1.000 meter, worden omgeven door bergketens. Voordat we de woestijn ingaan bezoeken we een bezoekerscentrum met o.a. een restaurant, winkels en toiletten. Dit bezoekerscentrum ziet er goed verzorgd uit en is aangelegd door Japanse investeerders. Na een filmvoorstelling (over de woestijn Wadi-Rum) gaan we op weg naar de jeeps, met deze jeeps zullen we de woestijn doorkruisen. Het is een prachtig landschap met kamelen, schapen, geiten en veel zand en af en toe een plantje. De woestijn bestaat niet uit 1 kleur zand, rood, oranje, geel en wit wisselen elkaar af. Als je over een wit zandpad wandelt lijkt het of de kleur van het zand dan verandert, overal zie je planten opkomen, blauwe vergeet-me-nietjes staan in drooggevallen rivierbeddingen.
Op de heenreis door de woestijn doen we een bedoeienen plaats aan, er zijn daar opgravingen van een oude Nabetische tempel, het moet een vierkante tempel geweest zijn met 70 deuren.
Op de berg zien we een vijgeboom staan, deze staat waarschijnlijk bij een bron, het water wordt met buizen naar beneden geloodst en zo kan het nomadenvolk aan water komen om zijn dorst te lessen. We drinken bij de Bedoeienen nog een kopje thee en ze hebben diverse leuke hebbedingetjes, er is een levendige handel, afdingen is een kunst apart. Marieke Verhoeff wordt naar voren gehaald als miss Holland, ze werd meteen gesluierd, maar gelukkig, ze hadden te weinig kamelen om haar te kopen.

Miss Holland is meteen onherkenbaar, maar gelukkig, de Bedoeïenen 
konden de 1.000.000 kamelen niet op tijd bij elkaar krijgen.

Na de nomaden staken we over naar een berg waarin een kloof was ontstaan, in de nabijheid van deze berg is een opgedroogde rivierbedding, in deze bedding groeien nog wat struiken, ze hebben een onnatuurlijke groene kleur. In de berg is een smalle kloof, via wat klauterwerk kan je via een smalle richel deze kloof een stukje inlopen, in deze kloof staat wel water.
Na deze berg, die wordt omringd door een prachtig woestijnlandschap rijden we terug naar het bezoekerscentrum om de lunch te gebruiken.
Na de woestijn WADI RUM reizen we per luxe touringcar verder naar de stad PETRA.

Dinsdag 25 april:
 
Uitgebreid bezoek aan de rotsstad PETRA, de oude hoofdstad van de NABATEEËN.

Door op afbeelding te klikken komt u bij de foto's van Petra.

Woensdag 26 april:
 
Naar AMMAN, via de Koningsweg, kerk van MADABA en de berg van NEBO.

Donderdag 27 april:

Gaan we naar de JORDAANVALLEI: heuvel van ELIA's hemelvaart en de doopplaats van JOHANNES.

Deze dag werd besloten met een 'bonte avond', enkele reisgenoten hebben veel talent, de één doet dit in dichtvorm, de ander met een leuk verhaal, anderen hadden een sketch ingestudeerd, het werd een bijzondere avond.

 

Miss Holland gaf zich niet bloot tijdens de bonte avond!  

Vrijdag 28 april:

Om half vier worden we gewekt, om vier uur genieten we van een ontbijt en om half vijf gaan we naar het vliegveld.
Het inchekken en de controles horen erbij, we hebben in Amman nog tijd om te winkelen en gaan dan naar het vliegtuig, we zitten weer gezellig bij elkaar.
Op Cyprus stappen we uit, we hoeven niet langs de douane maar moeten ons wel weer inchekken voor de vlucht naar Amsterdam. Met de bus gaan we naar de vertrekhal en kunnen dan meteen door naar ons vliegtuig, alles gaat voorspoedig, we maken op Cyprus nog een tussenlanding en komen tegen 2 uur aan op Schiphol. De koffer van Marieke blijkt zoek te zijn, dit vergt wat tijd, daarna komen we tussen Amsterdam en Rotterdam uiteindelijk aan in Nieuw Lekkerland, we werden welkom geheten door Nely en heel veel Nieuw Lekkerlanders. Anne was er en Mary straalde.
Een fascinerende reis kwam ten einde, hier kunnen we nog lang op teren.

Ow, wat waren ze blij dat we weer thuis waren.

Tijdens deze reis hadden alleen ons eerste en laatste hotel internet, we konden echter nog een paar keer naar een internetcafé zodat we de thuisblijvers toch nog van dienst konden zijn.

Vrijdag 12 mei.

Nieuwsbrief verscheen van de Ontmoetingskerk te Nieuw-Lekkerland, hierin stond een uitgebreid verslag over deze reis en was er aandacht voor deze website.

Woensdag 17 mei.

Op Klokradio 107.0 FM werden tussen 21:00 en 22:00 Jaap-Willem Mol en Harry Stam geinterviewd. Zij vertelden over de hoogtepunten van de Mozesreis. Eigenlijk was de gehele reis een hoogtepunt en de thuisblijvers genoten mee via het gastenboek van deze site.

Vrijdag 2 juni.

Om 18:30 uur kwamen we bijeen voor een gezellige reünie in één van de zalen van de Ontmoetingskerk te Nieuw Lekkerland.
Rien de Lange had een mooi boekwerk samengesteld van de reis 'In de voetsporen van Mozes'. Ook Ria Verhoeff had een memoblok met foto's samengesteld. De feestcommissie had een makkie, alles liep weer gesmeerd en om half elf werd de avond afgesloten.
De diverse buffetten waren uitstekend verzorgd.
Reisleider Jaap Willem is van vele markten thuis, hij stelt nog een cd samen met foto's en een korte film van ca. een half uur. 

Tot slot.

De volgende reis wordt Israël in 2008, de webbeheerder gaat nu al trainen om dan een goede conditie te hebben. De webbeheerder is ook al aan het denken geslagen over een website voor 2008, misschien dat we dan wel iedere dag de website kunnen bijwerken en te gekke foto's meteen kunnen publiceren.
De reisleiding (Nely, Jaap-Willem en Arie) kunnen mijn naam al noteren als deelnemer voor de reis naar Israël. 

De statistieken van deze site:

Statistieken met betrekking tot het gastenboek:

Topdag 25-04-2006 bekijken gastenboek: 424 hits.
Topdag 25-04-2006 tekenen gastenboek: 24 hits.

tm 30-04-2006: bekijken gastenboek: 2488 hits.
tm 30-04-2006: tekenen gastenboek: 151 hits.

68% van de bezoekers heeft als besturingssysteem Windows XP.

 

Bovenstaande afbeelding komt uit het getijdenboek van Sophia van Bylandt, ze was gehuwd met Reinald van Homoet. Reinald was Heer van Doorwerth en Sophia erfdochter van de Doornenburg.
De man in het rode gewaad moet Johannes de Doper voorstellen, de man rechts Reinald van Homoet.
Sophia van Bylandt overleed in 1498 en werd begraven in Arnhem.
Andere van Homoets uit de middeleeuwen werden begraven in Mariënburg in Duitsland, de graven zijn er niet meer, de grafmonumenten nog wel.